Άλλη μια νύχτα κύλησε
σιωπηλά
Σ’ έβλεπα γωνιά τη γωνιά
Φεγγάρι στις κορνίζες των ονείρων
Άλλη μια μέρα ξημέρωσε
Κι εγώ σ’ αγαπώ και σου γράφω
Άλλη μια μέρα που χάθηκες
Όμορφη μούσα της νύχτας
Αυτά τα πουλάκια τρελαίνονται
Τιτιβίζοντας στα φυλλώματα
Τι άραγε να λένε;
Μήπως οσμίστηκαν την Άνοιξη
Μήπως του Μάρτη την αστάθεια
Φαντάζουν πολύξερα, πλουμιστά
Γνωρίζουν όλους τους κελαηδισμούς
Όλες τις γλώσσες
Και η ψυχή μου ταλαντεύεται
Είναι σοφά ή απατηλά
Να τα ρωτήσω πώς χάθηκες
Αέρα που γυροφέρνεις
Εξήγησέ μου
Άλλη μια μέρα που χάθηκες
Όμορφη μούσα της νύχτας
Αναλήφθηκες με το τελευταίο αστέρι
Ντύθηκες με πάχνη
Χάθηκες στους κήπους
Πίσω απ’ την ομίχλη
Κρύφτηκες μες στην καταχνιά
Και πριν ο ήλιος σε αγγίξει
Χάθηκες στην ομίχλη των ταξιδιών
Αέρα που γυροφέρνεις
Λένε αλήθεια τα πουλιά του κόσμου;
Εξήγησέ μου
© Αντώνης Περδικάρης
Από την ποιητική συλογή :
ΠΡΟΣΚΥΝΏΝΤΑΣ ΜΙΑ ΓΟΡΓΟΝΑ
Δημοσίευση σχολίου