Το πόσο σε λατρεύω
σε αγαπώ
δεν γράφεται
δεν λέγεται
μονάχα κυλά
μέσα στην ψυχή
δάκρυ κρυφό
δάκρυ άφωνο
Σαν κύμα απαλό
στου νου τη σιγή
με φέρνεις κοντά σου
κάθε στιγμή
κάθε ανάσα
Η αγάπη η δική μας
χωρίς σύνορα
χωρίς φραγμούς
δεν γνώρισε νόμους
δεν γνώρισε κανόνες
δεν γνώρισε καημούς
ήταν καρδιά
ήταν ψυχή
φλόγα ζωντανή
φλόγα που δεν σβήνει
Θα ζει παντού
θα ζει βαθιά
μέχρι τη στιγμή
που θα σε συναντήσει
Στης μνήμης τον ψίθυρο
σε αγγίζω ξανά
κι ανθίζει η αγάπη
σαν πρώτη φορά
σαν αρχή
Θα είσαι πάντα εδώ
γλυκιά μου αγάπη
αιώνια εσύ
Μια αγκαλιά
και φτερουγίζει η καρδιά
ζωντανεύει ο νους
γλυκό μου όνειρο
για πάντα εσύ
© Αντώνης Περδικάρης – Ποίηση
Δημοσίευση σχολίου