Είναι δυο ψυχές
που δένουν μαγικά
ανάσες ενωμένες
σαν άστρα λαμπερά
Κι όταν βρέθηκαν
δε ρώτησαν στιγμή
απλά ενώθηκαν
μ’ αγάπη και στοργή
Ίσως
να μην έχω
άλλη διέξοδο
ίσως
η ψυχή μου
δίχως έλεγχο
να έχει κολλήσει
πάνω σου βαθιά
χωρίς
να μου δώσει
καμιά
αφορμή ξανά
Μιλούν ψυχές ερωτικά
η μια μέσα στην άλλη
Αγκαλιά ψυχής
συμπαντική τροχιά
στ’ αστέρια με πας
σ’ αλλιώτικη σκηνή ξανά
Κι όταν βρέθηκαν
δε ρώτησαν στιγμή
απλά ενώθηκαν
μ’ αγάπη και στοργή
© Αντώνης Περδικάρης – Ποίηση
Δημοσίευση σχολίου