Παρασκευή, 25 Ιουλίου 2014

~ Πρελούντιο στην ομίχλη ~

Ώρα γεμάτη αναμνήσεις, 
ώρα γεμάτη αποχωρισμούς.

Κόσμος σβησμένος επάνω στο μαβί,
στο φύσημα μέσα από συστάδες δέντρων.

Μια ώρα που η γκρίζα ομίχλη του δειλινού
τα πρόσωπα σκεπάζει,
μάζεψα δάκρυ αποχωρισμού
και τον ορίζοντα άφησα να με κρύψει.
...
Χαμένες ημέρες,
η στάχτη σκέπασε τα ίχνη.
Μικρές Κυριακές που χωρούν μεγάλες πίκρες.

Σκόρπια τα βράδια μακριά σου.
Λευκά φύλλα αποχωρισμού,
χρόνια κομμάτια που δε γυρίζουν.





Από το βιβλίο : ~ Νυχτερινό Τραγούδι ~
© Αντώνης Περδικάρης – Ποίηση