Τρίτη, 3 Ιουνίου 2014

~ Γύρνα πίσω ~



Αγάπη μου δεν θέλω να πονάς μου είπε, 
μα δεν είχα καρδιά από πέτρα.
Μι’ αγάπη από θυμάρι.
Δέσιμο η ανάσα,
μυρωδιά αγάπης η αγκαλιά,
στιγμές αξέχαστες.

Κι ύστερα η ομίχλη ανέβηκε ψηλά
και μας έφτασε.
Κάθε απόκριση στον ορίζοντα ένας χαμένος
σκοπός.

Αρμύρισαν τα παγωμένα χείλη.
Η όμορφη μούσα του Απρίλη χάθηκε.
Κι απέμεινε το δειλινό μια μοναξιά
κι ένας καημός,
τα σύννεφα στεφάνι στα μαλλιά της. 


Από το βιβλίο : ~ Το απεραντο του ονείρου ~ Αντώνης Περδικάρης - Ποίηση