Αγάπη μου σε σκέφτομαι κι απόψε
έρχεσαι σαν αστέρι μες στη νύχτα
Είναι πάντα οι στίχοι μου πικροί
κι η σκιά σου ψιθυρίζει μες το σκοτάδι
Στο ημίφως ανασαίνω
να σε νιώσω
Μισούσα πάντα της αυγής τα φώτα
ήταν σκοτάδι κάθε που χωρίζαμε
Ήθελα να είναι νύχτα σαν φύγεις
όνειρό μου να μη σε δω να φεύγεις
Σβήνει η μέρα σαν φιλί που αρνείται
η σιωπή μάτωσε στον αποχωρισμό
Το όνειρο δεν μας ρωτά
έρχεται μόνο του σαν βροχή
Υπέροχη παρέα μου
χρειάζομαι τη βελούδινη ψυχή σου
Σε σύννεφα αγάπης μπαίνουμε απαλά
στον ουρανό μας ανεβαίνουμε μαζί
Μοιράζομαι μαζί σου την ψυχή μου
ζήσε όσα επιθυμείς χωρίς φόβο
Θέλω να γελάς
να χαίρεσαι το όνειρό σου όπως εγώ
Η αγάπη δεν ζητάει μόνο χαρίζει
είναι φως που αρκείται στο να λάμπει
Αγαπημένη μου
είναι τόσο γλυκό να σ αγαπώ
αγαπήσαμε τις ψυχές μας
κι όταν η νύχτα έρχεται
σ αγαπώ πιο πολύ
είσαι το πιο λαμπερό μες στ άστρα
Οι ψυχές μας ανεμώνες αναμνήσεων
είσαι η οπτασία των ονείρων μου
μια ροδαυγή που ανθίζει
στην άκρη της νύχτας
Σε κάθε βραδινό μου όνειρο ζυγώνεις
τα χείλη σου φυλάνε τον ύπνο μου
Σ αγαπώ απέραντα
και το νιώθεις
Αν δακρύσει ο ουρανός
θα ναι το δάκρυ μου για σένα
Η αγάπη γράφεται στον ουρανό
κάθε αστέρι ένα σου άγγιγμα
Μακάρι να είχα μια γλυκιά παρέα
μόνο για μένα
Μόνο μαζί σου ήθελα να είμαι
ψυχή μου εσύ είσαι το λημέρι μου
Το όνομά σου είναι η πρώτη μου λέξη
το πρόσωπό σου το τέλος κάθε προσευχής
Μέσα σου ανασαίνω
σ εσένα ξαναγεννιέμαι
Ω φεγγάρι εφήμερο φεγγάρι
έχεις ερωτήσεις αυτή τη νύχτα
Έναν δρόμο έχουμε οι ποιητές
όνειρο είναι η μοίρα μας
Αγάπη ονειρέψου στο στερέωμα
εκεί βρίσκουμε το δικό μας φως
Σε λατρεύω θησαυρέ μου
για χάρη σου προσεύχομαι
Δεν είναι δίκαιη η ζωή
είναι θάλασσα
μα εσύ είσαι η ακτή μου
το όνειρο που με νανουρίζει
Δεν είναι δίκαιη η ζωή
γι αυτό ψάχνουμε λημέρι στα όνειρά μας
Έχει πολλές φουρτούνες
τα κύματά της τσακίζουν
Μα έχω εσένα το όνειρό μου
και δεν φοβάμαι κανέναν
Αν όλα χαθούν
θα μείνει η αγάπη μας
σαν άστρο που αρνείται να σβήσει
© Αντώνης Περδικάρης
Δημοσίευση σχολίου