ΧΑΘΗΚΕΣ

 

Σ αποζητώ

στου ορίζοντα τα πλάτη
να σε βρω
και δεν σε φτάνω

σε γυρεύω απελπισμένα
κατάμονος στ ανεμοβρόχι
κόντρα στον καιρό

θλιμμένα βράδια
δειλινά λησμονημένα

Τα πικροκύματα σε πήραν
δεν είσαι εδώ
γοργόνα του γιαλού
ποτέ δεν θα σε ξαναδώ

Δεν είσαι εδώ
σου στέλνω με τον άνεμο φιλιά
δεν είσαι εδώ
και παίρνουν το τραγούδι τα πουλιά

Καράβι κοσμογυρισμένο
σ αραξοβόλια μακρινά

σ άδειο λιμάνι σε προσμένω
σαν όνειρο τα δειλινά

Τον άγριο άνεμο
πώς να γλυκάνω

σε υπόστεγα
και πόρτες παγωμένα

το καταχείμωνο
που δεν σε φτάνω

τα χνάρια σου
γυρεύω απελπισμένα

Τα πικροκύματα σε πήραν
δεν είσαι εδώ
γοργόνα του γιαλού
ποτέ δεν θα σε ξαναδώ

Δεν είσαι εδώ
σου στέλνω με τον άνεμο φιλιά
δεν είσαι εδώ
και παίρνουν το τραγούδι τα πουλιά

Στ ονείρου τα φτερά
γυρεύω το καράβι μου θλιμμένος

σε σκοτεινά νερά
μες στης ζωής το πέλαγος χαμένος

© Αντώνης Περδικάρης - Ποίηση