Κυριακή, 4 Ιουνίου 2017

~ Άχνα ~

Πρότερο λιόγερμα
δίνει το πρόσταγμα
...
Κίτρινη ώχρα ψυχή μου
ζεστή βιολετιά βελονιά.
...
Χέρια π ’  ανοίξαν κιτάπια
κι ’  ειρμούς στο σεπτό υφαντό
σου μουντά περιγράμματα,
κι ’  άμωμες μνήμες εικόνων και
κάθε μου σκέψη μαζί σου,
μοιραίος χειμώνας
σε κλώθει  στα νούφαρα.
 
“ Πόσο πολύ σ ’  αγαπώ
  δεν το ξέρω,
 φορώ την αγάπη σου ’’


Από το βιβλίο : ~ Το απέραντο του Ονείρου ~

©Αντώνης Περδικάρης – Ποίηση