Σάββατο, 25 Φεβρουαρίου 2017

~ Πριγκηπικό ~

© Αντώνης Περδικάρης
στην πλατινένια σου σκιά προσφεύγω
μ’ ένα ήσυχο τραγούδι
να' ναι η αγάπη της ποίησης η αύρα

και παρακαλώ τη θάλασσα
που έρχεται και φεύγει
σμίγοντας τους ανθρώπους
 να φέρνει το ρυθμό σ’ εσένα

''ζητά τραγούδια λυπημένα η αγάπη μου''

απ’ των κυμάτων το δάκρυ
το θολό
αρμύρα φόρεσα
και μέσα στην ερημική
αμμουδιά σε
νανουρίζω

<<τα μαλλιά σου έγιναν κοράλλια
δώσ’  μου το πικρό σου χέρι
βάναυση η νύχτα>>
<<τα μάτια σου κρυμμένα στο σκοτάδι
στου γιαλού την κόψη μια μουσική χορεύει
δε γίνεται ν ’ ακούς τους ήχους>>

<<ο ύπνος μέθυσε απ’ την ανάσα σου
 τ' αστέρια σώθηκαν στον κόρφο σου>>

στεγνό φθινόπωρο σκορπά στις γούβες
νεκρή ακτή
τα κόκκινα φιλιά μας τραβούν για το φεγγάρι 



Από το βιβλίο : ~ Προσκυνώντας μια γοργόνα ~
© Αντώνης Περδικάρης – Ποίηση