Κυριακή, 27 Αυγούστου 2017

~ Αγάπη σαν κερί ~

Τη στιγμή που πνίγομαι           
γίνομαι  καπνός και  χάνομαι,  
σαν λυγίζω  κόντρα  στην βροχή  
με κρατά μια μουσική.   
Πώς να αγαπήσω απ’ την αρχή,  
το δειλινό να ονειρευτώ.   
Είναι η αγάπη σαν κερί,      
το λιόγερμα μένει σβηστό.  
                                        
Έγινε ο κόσμος τώρα βροχερός   
κι’ έσβησαν οι δρόμοι.   
Έγινε ο κόσμος τώρα σκοτεινός      
άδειο σταυροδρόμι.                     
Πώς να αγαπήσω απ’ την αρχή,  
το δειλινό να ονειρευτώ.
Είναι η αγάπη σαν κερί,
το λιόγερμα μένει σβηστό.

Αντώνης Περδικάρης - Ποίηση
Έργο: Σέργιος Κόκκορης
                                          






Σάββατο, 29 Ιουλίου 2017

~ Σαν βροχή στον άνεμο ~

Έργο: Σέργιος Κόκκορης
Κύμα στη  βροχή 
θα γίνω
στη συννεφιά
σαν αγέρας  στο ακρογιάλι.
Δάκρυ στην αυλή
να μείνω
σαν ζωγραφιά  
μέσα σ’ ένα παραμύθι.
Σαν βροχή στον άνεμο
θα χαράζω τ’  όνομά σου                                
σαν τη ζωγραφιά
στο μικρό αμμόλοφο
στην ακρογιαλιά
στάλα της βροχής σιμά σου.
Μέσα στ’  ανεμόβροχο
να χαράζω τ ’ όνομά σου,  
στο μικρό αμμόλοφο
άνεμος μες τα μαλλιά σου.
Σαν βροχή στον άνεμο
θα χαράζω τ’  όνομά σου                                             
σαν τη ζωγραφιά
στο μικρό αμμόλοφο
στην ακρογιαλιά
στάλα της βροχής σιμά σου.
 

~ Το Απέραντο του Ονείρου ~
©Αντώνης Περδικάρης - Ποίηση