Πέμπτη, 17 Νοεμβρίου 2016

~ ΟΝΕΙΡΟΦΑΝΤΑΣΙΑ ~


Ονειρεύτηκα πως βρεθήκαμε στην πιο όμορφη θάλασσα
την πιο όμορφη μέρα.
Ονειρεύτηκα πως σ’ αντάμωσα στο πιο όμορφο σύθαμπο
πριν την όμορφη νύχτα.

Κι ΄όταν σε αναπόλησα στου κάβου τη στροφή
κύλησε το δάκρυ μου να ξαναρθείς εσύ.

Το λυκόφως σαν έρθει εξανεμίζει μουντά τη μέρα
και χλωμά μονοπάτια μαργαριτάρια σκορπά στο κύμα.


Κι ΄όταν σε αναπόλησα στου κάβου τη στροφή
κύλησε το δάκρυ μου να ξαναρθείς εσύ.

Το φεγγάρι σαν βγαίνει ξεπροβοδίζει γλυκά τη μέρα
και χλωμά μονοπάτια μαργαριτάρια σκορπά στο κύμα.

Κι ΄όταν σε αναπόλησα στου κάβου τη στροφή
κύλησε το δάκρυ μου να ξαναρθείς εσύ.



Από το βιβλίο : ~ Το απέραντο του Ονείρου ~
© Αντώνης Περδικάρης – Ποίηση