Σάββατο, 28 Νοεμβρίου 2015

~ Υπόσταση ~



σ ΄ αγαπώ και σου γράφω
είδα το πρόσωπο σου
τέσσερα μάτια
τέσσερα χείλια
κι ‘ έγινε δρόμος
δρόμος ονείρου
άστρο μοναδικό μου
περίμενε με

φορώντας την αγάπη σου γεννήθηκα
στο άπειρο θωρώ τον ήσκιο σου
κι ‘ όταν κλαίω ζωή υφαίνω στο κορμί σου

στα μάτια σου
το γκρίζο και το θαλασσί
και μια αγάπη θεϊκή
στην αλισάχνη
στο κύμα πλάι
με νότες ασπροκέντητες
σε τραγουδούνε μουσικές

Από το βιβλίο : ~ Προσκυνώντας μια Γοργόνα ~
© Αντώνης Περδικάρης – Ποίηση




Σάββατο, 14 Νοεμβρίου 2015

~ Προσκυνώντας μιά γοργόνα ~


γοργόνα που κρατάς το θεό μέσα σου
σειρήνα που αγγίζεις τη θάλασσα μαγεύοντας την
αερικό που τόσα χρόνια πήρες την ψυχή μου

τώρα ήρθες να πάρεις ό,τι ελάχιστο
μπόρεσα να κρατήσω
σε φοβάμαι  όμως πάρε με δε θέλω να κρατήσω
ούτε σταγόνα ψυχής  ούτε μια στάλα αίμα

δεν μπορώ να μη γράφω για ότι με καίει.
ποτέ δεν τραγούδησα κάτι άλλο
εκτός από σένα και το τραγούδι σου

δεν με νοιάζει πια τι θα γίνω ακόμα κι αν πεθάνω
αφού υπήρξα μόνο για να σε συναντήσω
εσύ μου έδειχνες τ‘ αστέρια κι ήσουν
κάθε μέρα που περνούσε αρμύρα  και ανάσα

τι να την κάνω τη θάλασσα χωρίς εσένα
όταν δεν θα μπορώ να κοιτάξω τον ορίζοντα
για να δω τη μορφή σου να χρυσίζει

το τέλος μας έρχεται όταν χάνεται η ελπίδα που ζει
μέσα στο μεγάλο μας όνειρο
πώς λοιπόν να πάψω να ελπίζω
να πάψω να ζω
δεν θ’ άντεχα χωρίς την αύρα σου
σώσε με


©Αντώνης Περδικάρης Ποίηση

Εξώφυλλο : Έυα Πελεκίδου