Breaking News

Μελοποιημένα Load More

VIDEO YOUTUBE Load More

Τα βιβλία μου Load More

Ποίηση

Ποίηση Load More

Ποιητικές Ανθολογίες Load More

Ποιητικές Συλλογές Load More

ΑΠΟΦΘΕΓΜΑΤΑ Load More

Δευτέρα, 28 Δεκεμβρίου 2015

~ Σκιά ~


Φυσούσε πολύ και σκορπούσε του κόσμου τους πόθους…
Ελπίδες που σβήσαν νωρίς και χαθήκαν

Ψυχές αδειανές που δε σήκωσαν μάτια στ ' αστέρια
και κάθε απόβραδο γίνονται ίσκιοι

Ζωές ξεχασμένες στη γη καρφωμένες
δε σήκωσαν μάτια στον ήλιο,
δεν πήραν αγάπης λουλούδια.

Και πώς ν’ αρνηθώ τη σκιά σου;
Εσένα που μίσεψες πως ν' αρνηθώ!
Θα γυρεύω εβένινα μάτια...
Ελπίδα στο φως θα γυρεύω να βρω
...
Υπάρχουν άνθρωποι που ζουν άψυχα.
Μα ακόμα πιο πολύ φοβάμαι
αυτούς που δεν αφήνουν
ούτε σκιά πίσω τους.

Από το βιβλίο : ~ Το απέραντο του Ονείρου ~ 
© Αντώνης Περδικάρης – Ποίηση

Read More

Πέμπτη, 17 Δεκεμβρίου 2015

~ Ευχαριστήριο ~


Με δυο λόγια λιτά.
~ Το Απέραντο του Ονείρου ~
11 μήνες, 
3 εκδόσεις

Ευχαριστώ πολύ
Read More

Σάββατο, 28 Νοεμβρίου 2015

~ Υπόσταση ~


σ΄αγαπώ και σου γράφω 
είδα το πρόσωπο σου 
τέσσερα μάτια 
τέσσερα χείλια 
κι‘έγινε δρόμος
δρόμος ονείρου

άστρο μοναδικό μου 
περίμενε με 

φορώντας την αγάπη σου γεννήθηκα 
στο άπειρο θωρώ τον ήσκιο σου 
κι‘όταν κλαίω ζωή υφαίνω στο κορμί σου 

στα μάτια σου
το γκρίζο και το θαλασσί 
και μια αγάπη θεϊκή 
στην αλισάχνη 
στο κύμα πλάι 
με νότες ασπροκέντητες 
σε τραγουδούνε μουσικές 

Από το βιβλίο : ~ Προσκυνώντας μια Γοργόνα ~ 
© Αντώνης Περδικάρης – Ποίηση


Read More

Σάββατο, 14 Νοεμβρίου 2015

~ Προσκυνώντας μιά γοργόνα ~


γοργόνα που κρατάς το θεό μέσα σου
σειρήνα που αγγίζεις τη θάλασσα μαγεύοντας την
αερικό που τόσα χρόνια πήρες την ψυχή μου

τώρα ήρθες να πάρεις ό,τι ελάχιστο
μπόρεσα να κρατήσω
σε φοβάμαι  όμως πάρε με δε θέλω να κρατήσω
ούτε σταγόνα ψυχής  ούτε μια στάλα αίμα

δεν μπορώ να μη γράφω για ότι με καίει.
ποτέ δεν τραγούδησα κάτι άλλο
εκτός από σένα και το τραγούδι σου

δεν με νοιάζει πια τι θα γίνω ακόμα κι αν πεθάνω
αφού υπήρξα μόνο για να σε συναντήσω
εσύ μου έδειχνες τ‘ αστέρια κι ήσουν
κάθε μέρα που περνούσε αρμύρα  και ανάσα

τι να την κάνω τη θάλασσα χωρίς εσένα
όταν δεν θα μπορώ να κοιτάξω τον ορίζοντα
για να δω τη μορφή σου να χρυσίζει

το τέλος μας έρχεται όταν χάνεται η ελπίδα που ζει
μέσα στο μεγάλο μας όνειρο
πώς λοιπόν να πάψω να ελπίζω
να πάψω να ζω
δεν θ’ άντεχα χωρίς την αύρα σου
σώσε με


©Αντώνης Περδικάρης Ποίηση

Εξώφυλλο : Έυα Πελεκίδου
Read More

Πέμπτη, 29 Οκτωβρίου 2015

Το Απέραντο του Ονείρου


Είναι η τέταρτη συλλογή μου.

Μέσα από τις σελίδες της
επιχειρώ με σεμνότητα
να σας ταξιδέψω με τα δικά μου μάτια
και την ψυχή μου.

Να γυρίσω το χρόνο πίσω,
και να σας ιστορήσω
μια αγάπη φανταστική
τραγουδώντας μόνο για χάρη της!
Μια αγάπη τόσο αγνή
που να αναπνέει μόνο για χάρη μου.

Πόσοι από εμάς
δε πλάσαμε με τη φαντασία μας                               

μια αγάπη ονειρεμένη; 

Εξώφυλλο, εικονογράφηση Σέργιος Κόκκορης. 

Κάντε κλίκ εδώ για την ηλεκτρονική αγορά της ποιητικής συλλογής.
Read More

Σάββατο, 24 Οκτωβρίου 2015

~ Προσμονή ~


Σκούρα θάλασσα ξεφτίζει μέσα σε αυτό το κύμα

Κενός ο θόλος
Αρμυρίκια
Θάμπος βράχων
Σε προσμένω

Αγκαθιές
Μαλάματα
Χρυσά κεντριά υπαίθριων ψαριών
Αμήχανα των φεγγαριών φιλιά
Καρφιά στα δόντια της αράχνης του πελάου

Κίτρινες ρωγμές οι λέξεις
Γράφουν των ανέμων όρκους έκθετους
Ταξίδια, όνειρα, σειρήνες

Ξάρτια έμβλημα υδάτων
Χαιρετιστική αφρών ανάσα

Κι εσύ κοιτάς αστερισμούς ατέρμονες νησίδες λύπης                                                                                        


Από το βιβλίο : ~ Προσκυνώντας μια γοργόνα ~
© Αντώνης Περδικάρης – Ποίηση
Read More

Κυριακή, 30 Αυγούστου 2015

~ Θα σε περιμένω ~


αγάπη μου σε σκέφτομαι κι' απόψε
έρχεσαι σαν αστέρι μες τη νύχτα
είναι πάντα οι στίχοι μου πικροί μες το σκοτάδι
που σε προσμένω δίχως ένα φως
κι είναι κρυμμένα τα μάτια σου
απ’ τα κλειστά πορτόφυλλα της νύχτας

το στέρνο των κυμάτων
σίμωσα εκεί που έψαχνα τους δρόμους της φυγής σου

οι βραδινές ριπές ανέμου
στης αγάπης την αρμύρα γράφουν λέξεις
του ουρανού και των ερώτων όνειρά εξορισμένα
μια μάγισσα πανσέληνος και σμήνη άστρων
σπασμένα λόγια σκοτεινά τα φύκια

η λαβωμένη θάλασσα ορθώνει τα κομμάτια της
τα βραδινά ταξίδια τη βοή της νοσταλγίας 


Από το βιβλίο : ~ Προσκυνώντας μια γοργόνα ~
© Αντώνης Περδικάρης – Ποίηση
Read More
Subscribe
Labels
Popular Posts
© Ονειροκατασκευαστής All rights reserved